. . . سكوت من به اين دليل است كه من چيزى مىدانم كه بر شما پوشيده است ، اگر آنچه را كه من از آن آگاهم بر شما آشكار سازم ، البته كه شما تحمل شنيدن آن را نداشته و همانند لرزش ريسمان در چاهى ژرف ، به لرزش و اضطراب درمىافتيد . علم و دانشى كه در وجود مبارك حضرت على ( ع ) انباشته است بسان سرچشمه‌اى جوشان درآميخته به اقيانوس بىكران معارف الهى بوده و به همين جهت گسترهء علوم و اندوخته‌هاى فكرى آن حضرت فراتر از زمين و اهل آن است و حتّى عالم ملكوت و آسمانها را نيز دربر مىگيرد و اين موهبتى است الهى كه خداوند عزّوجلّ به برگزيدگان خود كه امامت و هدايت بندگان او را به عهده دارند ، اختصاص داده است . در اين رابطه امام متّقيان و پيشواى مؤمنان در فرازى از سخنان انسان‌ساز خود مىفرمايد : « . . . أَيُّهَا النَّاسُ سَلُونِى قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِى ، فَلَأَنَا بُطُرقِ السَّمَاءِ اعْلَمُ مِنّى بِطُرُقِ الْأَرْضِ ، قَبْلَ أنَ تَشْغَرَ بِرِجْلِها فِتنَةٌ تَطَأُ فى خِطامِها ، وَ تَذْهَبُ بِأَحْلامِ قَوْمِها . » « 1 » اى مردم پيش از آنكه مرا از دست بدهيد ، ( هر پرسشى داريد ) از من بپرسيد . چرا كه من راههاى آسمان را بهتر از راههاى زمين مىدانم ، ( اى مردم ! ) پيش از آنكه توسن فتنه پاى اندازد ، و با مهار گسيخته گام بردارد و مردمان را بكوبد و بيازارد و عقل صاحب خردان را بِبَرد ( و در حيرتشان گذارد ، از من سؤال كنيد ! ) . ابن ابىالحديد در شرح اين كلام منحصر به فرد كه دنيايى معنا در آن نهفته است مىگويد : « اجمع الناس كلهم على انه لم يقل احد من الصحابه ولا احد من العلماء ، سلونى غير على بن ابىطالب ( ع ) » اجماع همه مردم براين است كه هيچ كس به غير على بن ابىطالب ( ع ) ، نه از صحابه و نه از بين دانشمندان ، « سلونى : از من پرسش كنيد » را نگفته است . او در ادامهء شرح اين كلام امام ( ع ) مىگويد : « منظور از سخن حضرت كه مىفرمايد : " من به راههاى

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 189 .